„W tym roku zima nas zaskoczyła”. Te słowa nikogo już nie dziwią. Coroczną tradycją stał się fakt, że ludzie wychodzą przed swoje domy z łopatami, i odgarniają śnieg ?jak mogą najlepiej?, bo do pracy jechać trzeba, bo dzieci do szkoły iść muszą, bo ktoś z rodziny zachorował i lekarz potrzebny?

W taka pogodę nikt z własnej nieprzymuszonej woli nie wychodzi z domu, bo i po co?

Od urodzenia mieszkam przy ulicy Jana Kochanowskiego w Ozorkowie. Okolica cicha i spokojna ale co mi po tym, skoro z domu ruszyć się nie mogę?
Każda próba wyjścia gdziekolwiek kończy się tak samo- przemoczone buty, skarpetki, błoto do kolan i pretensje dlaczego nikt z tym nic przez tyle lat nie zrobił?

Szczyt nerw dopadła mnie kilka dni temu wieczorem, kiedy to moje auto stanęło w poprzek ulicy i dalej, jechać już nie chciało.  Trzeba było pchać. Koleiny są tak duże, że auto nie jest w stanie przejechać między nimi.. Jeden sąsiad urwał zderzak, drugi tłumik, trzeciego też pchali, bo w błocie się zakopał?

To jest nasza uliczna codzienność.